Cidade Medieval de Tui, 1225

restitucion-3D
  • Arquitectura perdida
  • Restos arqueolóxicos
  • Restos arquitectónicos
  • Arquitectura civil
  • Arquitectura relixiosa
Cidade Histórica
  • Medieval galego
S. XIII
Vila Medieval Tui_Render_07c_900x675
1225
Tui (Pontevedra)
Pablo Álvarez Yáñez (2024)
Marta Cendón Fernandez (Profesora de Historia da Arte da USC)
Rafael Sánchez Bargiela (Director do Arquivo Histórico de Tui)

Pablo Álvarez Yáñez

Esta resticuión da cidade medieval de Tui creouse como parte da conmemoración do 800 aniversario da catedral de Tui, e forma parte do libro Tui 1225, publicado en 2025 polo Concello de Tui.
A cidade medieval de Tui érguese nun pequeno outeiro á carón do río Miño, no Sur da provincia de Pontevedra, na fronteira con Portugal. É unha posición natural estratéxica e facilmente defendible, que controla tanto o tráfico fluvial do Miño como o paso natural que forma a depresión meridiana. Está ademais rodeada de fértiles terrazas fluviais e dotada dun clima benigno que favorecen a agricultura.
Non sorprende, polo tanto, que Tui estivese habitada xa desde o Paleolítico e acadase unha densidade de poboación considerable durante a Idade do Bronce. Xa en época romana, converteuse en paso de vías, cunha mansio da vía XIX do itinerario de Antonino. Adquiriu tamén a consideración de civitas, formando un núcleo secundario a cabalo entre as capitais augústeas da Gallaecia (Lucus, Asturica e Bracara) e as poboacións máis rurais. Sen embargo, esta posición privilexiada tamén a converteu en obxecto de escaramuzas e incursións unha vez rematada a pax romana.
Suevos, visigodos, normandos e andalusís deixaron a súa pegada durante o período altomedieval, reducindo a antiga Tude a cascallos en diversas ocasións. Así e todo, é probable que o outeiro tudense non estivese nunca deshabitado, e o lugar da actual catedral posiblemente xa fose un centro de culto nesas datas temperás. As tumbas tardoantigas e altomedievais atopadas baixo o claustro e praza do Concello rodearían ese primitivo espazo sagrado.
A consolidación do asentamento actual remóntase á restauración da sede episcopal tudense arredor de 1071, constatada por documentos da infanta dona Urraca, filla de Fernando I, e do rei García, con sendas doazóns á sede tudense. Durante os próximos dous séculos o destino da cidade estará ligado ás constantes tensións co novo condado Portucalense e, máis adiante, o xa independente Reino de Portugal. As datas de comezo da obra da catedral non están claras, pero a maioría dos autores coinciden nesta primeira metade do século XII.
A muralla, baixo dominio real, mandouna construír Fernando II a partir de 1170 para protexer debidamente o crecente núcleo tudense. Pouco a pouco a cidade tal e como a coñecemos foi tomando forma.
Como sería o Tui deses tempos? Non é doado pensar como sería a cidade despois de oito séculos. Ademais da catedral, só temos algúns muros e documentos como testemuñas dese pasado. Pero grazas a tecnolxia dixital, podemos imaxinar como era Tui en 1225.
Fontes: ( Libro “Imaxinando o pasado: Tui 1225. Ed. Pablo Álvarez Yáñez. Concello de Tui )

 

 

 

 

Ir o contido