O segundo proxecto de Antonio Palacios para Ourense que non superou o papel foi o da urbanización da Praza de San Martiño fronte á fachada principal da catedral. Nela alzado dos edificios que bordearían dito espazo, o arquitecto fachadas prateadas que, segundo os debuxos que deixou e os planos, mesturan elementos medievais con barrocos
Unha vez máis o neomedievalismo palaciego patente nas bóvedas de crucería simple e complexo, ameas, escudos, arcos de medio punto, piares compostos, estilo Románicos, capiteis, gárgolas, vanos de arco conopial, pilastras; torre e mesmo o deseño proxectado para a propia fachada da catedral, o que reforzaría máis plenamente o seu aspecto medieval.
Para deseñar a praza fíxose referencia á longa historia desta catedral, á súa influencia común postelana, sobre todo no Pórtico do Paraíso, a copia máis perfecta da súa maqueta.
E Palacios tamén lembrou as antigas basílicas coa súa estrutura de atrio, nártex e o as propias naves do templo, algo que quedou plasmado nas trazas deste plan urbanístico para complementar e empaquetar a arquitectura medieval